کارآفرینی در ورزش

1. بعُد اقتصادی: اثر اقتصادی ناشی از رویدادهای ورزشی میتواند به عنوان شبکهای از تغییر در اقتصاد تعریف شده باشد. این تغییر فعالیتی است که عملکرد، توسعه و استفاده از تسهیلات ورزشی و خدمات را در برمیگیرد که به منظور ایجاد درآمد عمومی، فرصتهای اشتغال و درآمد مالیاتی است. بنابراین میزبانی رویدادهای ورزشی با ایجاد ثروت، اشتغال و ایجاد فرصتهایی برای بازارهای جهانی به طور اقتصادی میتواند به یک کشور سود برساند. در واقع رویدادهای بزرگ ورزشی نظیر جام جهانی فوتبال، بازیهای المپیک یا بازیهای قهرمانی آسیایی، شکل مهم دیگری از جهانی شدن هستند و اهمیت اقتصادی، سیاسی و فرهنگی قوی برای ملتهای میزبان دارند. این رویدادها، شامل خدمات حرفهای، رویدادها و کالاها و تجهیزاتی است که به طور معنیداری در اقتصاد کشور مشارکت میکنند. از جمله مزایای برگزاری میزبانی رویدادهای ورزشی، افزایش میزان دید جامعه، درآمد بیدردسر و ارتقای تصویر معمول و قابل قبولی از جامعهی میزبان است.
2. بُعد اجتماعی و فرهنگی: ورزش به طور روزافزونی توسط فناوریهای ارتباطی (ماهواره، اینترنت، تلفن و ...) در میان اخبار، رسانه و فیلم، شکل گرفته است. این موضوع منجر به پراکندگی رویدادهای ورزشی میشود که توسعهی فرهنگ جهان کمک میکند. بنابراین ورزش در نتیجهی جهانی شدن نه تنها پدیدهای اقتصادی است بلکه پدیدهای اجتماعی و فرهنگی نیز محسوب میشود. امروزه افزایش پوشش رسانههای ورزشی برای ورزشکاران، قابلیت دید و شناخت بیشتری را نسبت به ورزشکاران گذشته، ایجاد کرده است. در نتیجه ورزشکاران حرفهای قادرند تا شهرتشان را به کار گیرند تا تغییر اجتماعی را در سطوح بالاتری نسبت به یک موقعیت بشردوستانه، ایجاد کنند، اما ورزشکاران کمتری، این پتانسیل بینظیر را درک می کنند، به گونهای که ترجیح میدهند ابتکارات سودآوری را ادامه دهند. بنابراین الگوسازیهای اجتماعی از ورزشکاران حرفهای میتواند تغییرات اجتماعی وفرهنگی بوجود آورد که منجر به ارائهی راهحلهای نوآورانه برای اجتماعات امروزی باشد.
3. بُعد سیاسی: کارآفرینی یا مطالعهی ایجاد مخاطره جدید، توجه روبه افزایشی را از طرف سیاستمداران و دولتها به دست آورده است زیرا برای کشورها ایجاد ثروت و اشتغال میکند و به عنوان ملاکی برای توسعه و رشد اقتصادی دیده شده است. ورزش نیروی مثبتی برای ارتقای ارتباطات بینالمللی است. این بخش از ورزش، افزایش معنیدار رسانهها و حامیان مالی به عنوان منبع درآمدی است که منجر به گسترش ورزشها از شکل داوطلبانهی کامل و فعالیتهای پارهوقت به کسب و کارهایی با حجم معاملات بالا، پرداخت خوب و مشارکت تمام وقت تبدیل شوند. شاید حضور سیاستمداران در زمینهای ورزشی جهت تبلیغات انتخاباتی یا حضور در مسابقات تیم ملی خود نماد گویایی از نفوذ ورزش به سیاست میباشد.
یکی از زمینههای کارآفرینی ورزشی که سودآوری بسیاری در بر داشته است تولید تجهیزات و وسایل ورزشی میباشد.: ساخت وسایل، تجهیزات و پوشاک ورزشی از زمینههایی است که امروزه افراد زیادی در آن بخش فعالیت میکنند. تهیهی انواع پوشاک ورزشی از مدتها قبل در کشور ما رایج بوده است که فعلاً افراد زیادی در آن بخش فعالیت میکنند اما شاید برای همین زمینه نیز بتوان الگوهای نوینی ارائه و معرفی نمود که زمینهی جدیدی برای کارآفرینی در ورزش باشد.
مانند تهیهی پوشاک ورزشی مناسب برای بانوان. برخی افراد کارآفرین با طراحی دستگاههای بدنسازی و یا شبیهسازی دستگاههای بدن سازی خارجی اقدام به ایجاد کارآفرینی در این زمینه کردهاند. از موارد دیگر ساخت دستگاههای لاغری اندام و یا وزنههای مربوط به هالترها است. به هر صورت این زمینه نیز میتواند حوزهای برای ایجاد اشتغال و کارآفرینی در ورزش باشد. از جمله مثالهای معروف این تجهیزات میتوان به موارد ذیل اشاره نمود؛
دیوید ولان دوچرخههای بسیار سریعی را معرفی کرده است که از جنس تیتانیوم و کربن ساخته شدهاند و دندههای آنها به طریق الکترونیکی عمل میکند. این محصول بسیار جدید و مترقی بوده و یک روش نو را جهت عرضه محصولات خارقالعاده ورزشی به بازار عرضه نموده است که برای تیمهای حرفهای و مسابقات آنها بسیار مهم و
ممتاز کننده است. آستین مورفی به معرفی شرکت کن بلاک پرداخته است. این شرکت توانسته کفشهای اسکیت بورد مدل DC را معرفی نماید که بسیار سریعتر از انواع قبلی هستند و برای ورزشکاران کاربرد بیشتری دارند. همچنین براد استون مشارکت شرکت نایکی را در بازار اسکیت بورد ارائه کرده است. برای این کار شرکت نایکی ساختار معاملات را متمایز کرده و آن را به طبقات مختلف تقسیم کرده و تاکتیک جدیدی را در معرفی محصولات جدید به بازار به کار گرفته است. و به این طریق توانسته است اقدام به کارآفرینی بیشتری در زمینه ورزشی نماید.
کارآفرین ورزشی بایستی از فرصتهای موجود یا ممکن در زمینههای تولیدی، خدماتی، توزیعی و یا سایر جنبههای فرعی مرتبط با ورزش برای خلق فعالیت کارآفرینانه نوپا استفاده کند. زمینههای اصلی کارآفرینی در ورزش عبارتند از: تبلیغات، مدیریت و برنامهریزی ورزشی، مدیریت اماکن و تاسیسات ورزشی و مدیریت باشگاهها، آموزش و پژوهش در ورزش، امور فرهنگی و ورزشی و ساخت وسایل و تجهیزات ورزشی. از دیگر زمینههای کارآفرینی میتوان به طراحی و تولید بازیهای فکری، بازیهای رایانهای، روزنامه نگاری، بیمه، عکاسی، جهانگردی و بازاریابی در حوزهی مشاغل ورزش، نقل و انتقال بازیکنان و مربیان، فروش بلیط بازیهای داخلی و خارجی اشاره کرد.
بولارو و ادینگتون (1989)، پنج طبقهبندی برای کسب و کارهای ورزشی در نظر گرفتهاند: توریسم و جهانگردی، خدمات مربوط به سرگرمی و تفریح، خدمات مربوط به اوقات فراغت، خدمات مربوط به هتل داری و خدماتخرده فروشی.
همچنین نمونهای از کارآفرینی ورزشی را میتوان نوآوری در ورزش انگلستان معرفی کرد که به عنوان بخش کلیدی ورزش این کشور شناخته شده است. از سال 2004 تاکنون ورزش انگلستان، واحد تحقیق و نوآوری را هدف انحصاری فراهمکردن راهحلهای اجرایی در ارتباط با هدایت ورزشهای المپیک و پاراالمپیک، اجرا کرده است. تا به امروز این پروژه منجر به انتقال بیش از پنجاه طرح با تمرکز بر عملکرد بخش خصوصی شده که به طور گزینشی بهترین تخصص از بخشهای علمی- صنعتی و تجاری را تحت کنترل خود درآورده است. تیم نوآوری در ورزش انگلستان، خواستار به کارگیری و ایجاد عقایدی است که بتواند ورزشکاران انگلستان را از رقابت و آموزش بهرهمند سازد، ضمن آن که این نوآوریها بر عقاید مبتنی بر پتانسیل تجاری تمرکز میکنند؛ بنابراین ورزش انگلستان نمایندهی دولت برای سرمایهگذاری در حمایت از ورزشکاران و ورزشهای المپیکی و پارا المپیکی است. همچنین ورزش انگلستان و موسسهی فناوری دانشگاه لابروف به سبقتجویی در به چالش فراخواندن کارآفرینان به منظور ایجاد عقاید نو در ورزش اقدام کردهاند.
نتایج تحقیقات نشان میدهد، نیاز مداوم مردم به خدمات ورزشی به علت افزایش بیتحرکی زندگی مدرن، چاقی مفرط و رو به افزایش نسل جوان، افزایش مهاجرت به شهرها و آپارتماننشینی حاصل از آن، و سایر عوامل رشد کارآفرینی در ورزش را سبب خواهد شد. لیکن موانعی نیز در راه این رشد میتواند وجود داشته باشد که عبارتند از؛
نبود نگرش و چشمانداز کارآفرینانه در مدیریت ورزش، عدم وجود برنامهی راهبردی در ورزش، نبود برنامههای آموزشی مبتنی بر شناسایی فرصتهای کارآفرینی در ورزش، ناکارآمدی مدیریت ورزش، عدم وجود نظام تحقیق و توسعه و میزان ارتباط سیاست و عملکرد در ورزش، زیر ساختهای لازم برای کارآفرینی، میزان ارتباط صنعت ورزش با دانشگاه، وضعیت اقتصادی و سیاسی کشور، امنیت سرمایهگذاری، سهم اندک ورزش در سبد خانوار، پرداخت نکردن وام کم بهره و افزایش ندادن مدت زمان بازپرداخت تسهیلات در بخش ورزشی و ... است. کارآفرینی در ورزش را باید به عنوان یک کارآفرینی پایدار، سبز دانست که میتواند در سلامتی جوامع نقش مهمی ایفا نماید.

منبع: http://www.karafarini.ir/page.aspx?13384